Ferdinand Vercnocke (1906 - 1989)

Ga naar beneden

Ferdinand Vercnocke (1906 - 1989)

Bericht  Irminiaz op wo 04 feb 2009, 12:35

DE GODEN SCHEPPEN DE EERSTE MENSCHEN ASK EN EMBLA


Een god, eenzaam
door 't weten, zoo zit hij,
een ochtend, bij de branding,
oeroude geheimen der baren
beluisterend, zoo zit hij, grijze
stormenmenner Woen. En
loom, languit ter rechter,
't rosse hoofd
In den palm, griffelt
achteloos in 't duinzand, Loki,
Woens arglistige zoon.
Loki loert, de oogen groen,
loert waar Henir, voor den vloed
wijdbeens geschoord,
behoedzaam pijl na gouden pijl
in 't zingen van de boogpees
Spant en schiet. Ineens,
een pijl op slappe pees
onafgeschoten, tuurt
verbijsterd Henir zeewaarts;
Loki spiedt tersluiks: .
dààr, in 't steile
breken van een golf ontbloot,
dreef een tronk, met wortelen
En druipend loof, een boom;
rondom den boom, met den wortel
verworteld, één met de kruin,
wentelde trouw een winde
nauwlijks in bloei.
En Hij dien 't onverwoordbare
beweegt, door duistere
waterstemmen ingewijd,
Wenkt opgestaan: « De esch.
Boom en plant scheiden! »
Gedrieën zwoegen zij, Loki
schoorvoetend, tot de boom
leekt tegen 't duin,
en, los over 't zand naar zee,
kronkelt de winde. Oeroud
in nacht-zwarten mantel,
Schrikbarend nu, zwijgt Woen:
puilend uit de holte,
bloedbeloopen fonkelt
beurteling op boom en plant
het eenig Oog. Ademloos
staan de broedren. Kroon, bast,
wortel, alle vertakkingen
schrompelen tot niets;
Een stomp is de boom,
golvingen varen duister
door den tronk, bootsen hoofd
en romp, de leden van een man,
jongeling nog, schoon zonder verwe;
verweloos aan zijn voet,
aan 't klemmend wentelen der winde
schemerig ontbloeid, ligt
Los in haar roerloosheid
een prille vrouwe. Nu sluipt
Alvader duinwaarts; gedrieën,
Henir met den boog, Loki, de oogen
groen van list,
waken zij in 't stuivend duin,
en turen, stil door 't waaien
van de biezen.

_________________
"Zou ik Aarde niet loven? Zij draagt, spijst, zij koestert en dekt. Leven is goed en dood is goed. Ikzelf ben aarde, al stroomt in mijn bloed iets zuivers van Zon."
- René de Clercq (De Leeuwerik)

"Aus Dingen, denen wir ungerührt vorübergehen, weht uns, wenn wir ihren Hauch zu fühlen vermögen, noch die fernste Vorwelt entgegen. Wer seine Heimat liebt, muss sie auch verstehen wollen; Wer sie verstehen will, überall in ihre Geschichte zu dringen suchen" - Jakob Grimm
avatar
Irminiaz
Hagal-Getrouwen

Man Aantal berichten : 1437
Woonplaats : Oud-Ingveonenland
Registration date : 02-02-09

Profiel bekijken

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Ferdinand Vercnocke (1906 - 1989)

Bericht  Irminiaz op wo 04 feb 2009, 12:35

DE GODEN SCHEPPEN DE EERSTE MENSCHEN ASK EN EMBLA


Een god, eenzaam
door 't weten, zoo zit hij,
een ochtend, bij de branding,
oeroude geheimen der baren
beluisterend, zoo zit hij, grijze
stormenmenner Woen. En
loom, languit ter rechter,
't rosse hoofd
In den palm, griffelt
achteloos in 't duinzand, Loki,
Woens arglistige zoon.
Loki loert, de oogen groen,
loert waar Henir, voor den vloed
wijdbeens geschoord,
behoedzaam pijl na gouden pijl
in 't zingen van de boogpees
Spant en schiet. Ineens,
een pijl op slappe pees
onafgeschoten, tuurt
verbijsterd Henir zeewaarts;
Loki spiedt tersluiks: .
dààr, in 't steile
breken van een golf ontbloot,
dreef een tronk, met wortelen
En druipend loof, een boom;
rondom den boom, met den wortel
verworteld, één met de kruin,
wentelde trouw een winde
nauwlijks in bloei.
En Hij dien 't onverwoordbare
beweegt, door duistere
waterstemmen ingewijd,
Wenkt opgestaan: « De esch.
Boom en plant scheiden! »
Gedrieën zwoegen zij, Loki
schoorvoetend, tot de boom
leekt tegen 't duin,
en, los over 't zand naar zee,
kronkelt de winde. Oeroud
in nacht-zwarten mantel,
Schrikbarend nu, zwijgt Woen:
puilend uit de holte,
bloedbeloopen fonkelt
beurteling op boom en plant
het eenig Oog. Ademloos
staan de broedren. Kroon, bast,
wortel, alle vertakkingen
schrompelen tot niets;
Een stomp is de boom,
golvingen varen duister
door den tronk, bootsen hoofd
en romp, de leden van een man,
jongeling nog, schoon zonder verwe;
verweloos aan zijn voet,
aan 't klemmend wentelen der winde
schemerig ontbloeid, ligt
Los in haar roerloosheid
een prille vrouwe. Nu sluipt
Alvader duinwaarts; gedrieën,
Henir met den boog, Loki, de oogen
groen van list,
waken zij in 't stuivend duin,
en turen, stil door 't waaien
van de biezen.

_________________
"Zou ik Aarde niet loven? Zij draagt, spijst, zij koestert en dekt. Leven is goed en dood is goed. Ikzelf ben aarde, al stroomt in mijn bloed iets zuivers van Zon."
- René de Clercq (De Leeuwerik)

"Aus Dingen, denen wir ungerührt vorübergehen, weht uns, wenn wir ihren Hauch zu fühlen vermögen, noch die fernste Vorwelt entgegen. Wer seine Heimat liebt, muss sie auch verstehen wollen; Wer sie verstehen will, überall in ihre Geschichte zu dringen suchen" - Jakob Grimm
avatar
Irminiaz
Hagal-Getrouwen

Man Aantal berichten : 1437
Woonplaats : Oud-Ingveonenland
Registration date : 02-02-09

Profiel bekijken

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Ferdinand Vercnocke (1906 - 1989)

Bericht  Irminiaz op wo 04 feb 2009, 12:36

ASK EN EMBLA VINDEN ELKANDER


Zonnig en rank, baadde Embla
blijde den voet, en zong dewijl
een moederlijk lied, dat schuw
op haar lip ineens
verstierf: haar genaakte
uit het duin een kracht.
Over den schouder, de oogen
louter licht, keek zij
En schrok: naakt in de zon,
naderde, met den zonderlingen
zwier der kracht,
rijziger mensch dan zij,
een man, gestadig, stap
voor stap, en telkens puilden
langs elke dij de spieren
in vluchtige bundeling.
Snel wendde zij bloode
den blik naar zee: over haar
hoofd, de heldere haren langs,
gleed langzaam een palm; en
woorden hoorde zij,
levend geluid, een reine stem
die zij verstond: « Ik zie U,
in mijn handen voel ik
« U bewegen: gij zijt mijn. »
Rilde in zijn arm,
volgde zij zijn blik, die
koen de zuivere kring der kimme
stralend omving: « Ik besta,
gij bestaat », fluisterde hij, « alles,
alles bestaat ». En schroomvol
maande zij: « Ik besta ...»
Luisterde hij?
Hij dronk met diepen teug
den zouten wind: « Hoor,.»
zegde hij, « alles spreekt,
hoor, alles zingt: wij hooren
wind en water, hooren alles,
wij, spreken in ons.
Zie, alles roept; de wolk,
« De vleugellooze wind, de
vlakte, des morgens, het dier
te land en op de wiek; de zee
steigert en roept: nergens
is stilte, overal is drang,
groei in de duisternis: kamp
is overal. Vrouw,
alle verten
« Zingen verte; ik ben man:
kracht ben ik ». Doch
onverhoeds met een wrong
losgerukt uit zijn arm, rende
Embla wild de wadden in,
de haren ijl als schuim
dat stuift aan hooge
golvenkammen wit; en dus
Ontblootten zij den
kuischen nek, 't argeloos
glooien van den rug,
smal om de lenden, en de milde
heup der morgenlijke moeder
aller menschen. En Ask,
vuisten gebald, sprong
lenig in haar spoor, en liep.

_________________
"Zou ik Aarde niet loven? Zij draagt, spijst, zij koestert en dekt. Leven is goed en dood is goed. Ikzelf ben aarde, al stroomt in mijn bloed iets zuivers van Zon."
- René de Clercq (De Leeuwerik)

"Aus Dingen, denen wir ungerührt vorübergehen, weht uns, wenn wir ihren Hauch zu fühlen vermögen, noch die fernste Vorwelt entgegen. Wer seine Heimat liebt, muss sie auch verstehen wollen; Wer sie verstehen will, überall in ihre Geschichte zu dringen suchen" - Jakob Grimm
avatar
Irminiaz
Hagal-Getrouwen

Man Aantal berichten : 1437
Woonplaats : Oud-Ingveonenland
Registration date : 02-02-09

Profiel bekijken

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Ferdinand Vercnocke (1906 - 1989)

Bericht  Irminiaz op wo 04 feb 2009, 12:54

Sibbe


Duister in mij voortbewogen
maant uw heimelijk vermogen,
levend bloed,
dat uit lang verstilde bronnen
't vreemd geheim van dit bezonnen
leven voedt.

Zwaar van voorbestemde machten,
draagt gij 't noodlot der geslachten
in uw stroom,
laaft gij, als den grond ontsproten,
wortel, stam en prille loten
van mijn boom.

In den boreling herboren,
treedt gij morgenlijk naar voren,
argloos rein;
in mijn aangezicht herrezen,
teekent uw voortijdig wezen
ziel en zijn.

'k Hoor in mij verzonken sagen,
vreugden schaarsch, geduchte slagen,
liefde en haat;
staak bij staak als stam hervonden,
streeft gij hondervoud verbonden
in mijn daad.

Lijf en geest met U doorzongen,
aan den oerstroom nieuw ontsprongen
in den tijd,
duizelt, door ùw ziel bezeten,
d' eigen ziel vol ongemeten
tijdloosheid.

Stroom van beelden, stroom van zangen,
pijn van 't overloos verlangen,
stroom die brandt,
Noordzee, aarde en zware luchten,
kimmen om wijdweg te vluchten,
gij mijn land.

Vrank gevoel zoo licht aan 't muiten,
manlijk gaande uw niet te stuiten
heldengang,
wil ter vrijheid onbedwongen
als 't voorouderlijk gezongen
leeuwgezang,

Sibbe, heden en verleden,
moedertaal en kamp en vrede,
volk te weer,
duistre vaadren, laat uw erven
't leven uit uw dood verwerven:
bloed wil eer!

_________________
"Zou ik Aarde niet loven? Zij draagt, spijst, zij koestert en dekt. Leven is goed en dood is goed. Ikzelf ben aarde, al stroomt in mijn bloed iets zuivers van Zon."
- René de Clercq (De Leeuwerik)

"Aus Dingen, denen wir ungerührt vorübergehen, weht uns, wenn wir ihren Hauch zu fühlen vermögen, noch die fernste Vorwelt entgegen. Wer seine Heimat liebt, muss sie auch verstehen wollen; Wer sie verstehen will, überall in ihre Geschichte zu dringen suchen" - Jakob Grimm
avatar
Irminiaz
Hagal-Getrouwen

Man Aantal berichten : 1437
Woonplaats : Oud-Ingveonenland
Registration date : 02-02-09

Profiel bekijken

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Ferdinand Vercnocke (1906 - 1989)

Bericht  Irminiaz op wo 04 feb 2009, 12:55

Drakkar


Daar kwam een boot uit de zee geroeid,
een lekende boot met lis begroeid,

Met een zeil als een oeroud wapenbord
haastig aan een ra gesjord.

En mannen sprongen door spattend schuim
en klommen hijgend op een duin,

Mannen in leder en huiden gekleed
uit gewesten waarvan niemand weet.

Zij staarden angstig de verten in,
als riep een stem uit de dode kim.

Zij keken zwijgend, zonder gebaar,
de zeewind in hun wilde haar.

En grauwe meeuwen in stugge rij
vlogen er donker en stil voorbij.

Toen hebben zij vlug, maar vreemd vermoeid,
dwars door de branding hun boot geroeid.

Zij voeren noordwaarts, en eer ik 't wist,
was de boot vergaan in water en mist.

_________________
"Zou ik Aarde niet loven? Zij draagt, spijst, zij koestert en dekt. Leven is goed en dood is goed. Ikzelf ben aarde, al stroomt in mijn bloed iets zuivers van Zon."
- René de Clercq (De Leeuwerik)

"Aus Dingen, denen wir ungerührt vorübergehen, weht uns, wenn wir ihren Hauch zu fühlen vermögen, noch die fernste Vorwelt entgegen. Wer seine Heimat liebt, muss sie auch verstehen wollen; Wer sie verstehen will, überall in ihre Geschichte zu dringen suchen" - Jakob Grimm
avatar
Irminiaz
Hagal-Getrouwen

Man Aantal berichten : 1437
Woonplaats : Oud-Ingveonenland
Registration date : 02-02-09

Profiel bekijken

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Ferdinand Vercnocke (1906 - 1989)

Bericht  Irminiaz op wo 04 feb 2009, 12:57

De Viking

De sneeuw drupt van de schuur, de rilde watervallen
wagen, uit 't ijs bevrijd, de duizelige sprong;
bij nacht is 't of de berg in al zijn kloven zong,
beneden in de fjord hoor ik de schotsen knallen.

Ik ruik bij dageraad de vochte voorjaarswinden
zwaar van de zee die brandt, en op de klippen schuimt;
bij elke ademhaald die mij de borst verruimt,
weet ik: in U, mijn huis, kan ik geen rust meer vinden.

'k Ontsluit een roestig slot, betast de scherpe boeg,
de gulden drakekop, de kronkelende leeuwen ...
Haardvlam die ik min, min ik U niet genoeg?

Eerlang dreunt 't eikenwoud van 't haamren, tuigen, breeuwen;
'k laad mede spek en graan - bij ebbe morgen vroeg
steek ik van wal, bevrijd, omwiekt door schrille meeuwen.

_________________
"Zou ik Aarde niet loven? Zij draagt, spijst, zij koestert en dekt. Leven is goed en dood is goed. Ikzelf ben aarde, al stroomt in mijn bloed iets zuivers van Zon."
- René de Clercq (De Leeuwerik)

"Aus Dingen, denen wir ungerührt vorübergehen, weht uns, wenn wir ihren Hauch zu fühlen vermögen, noch die fernste Vorwelt entgegen. Wer seine Heimat liebt, muss sie auch verstehen wollen; Wer sie verstehen will, überall in ihre Geschichte zu dringen suchen" - Jakob Grimm
avatar
Irminiaz
Hagal-Getrouwen

Man Aantal berichten : 1437
Woonplaats : Oud-Ingveonenland
Registration date : 02-02-09

Profiel bekijken

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Ferdinand Vercnocke (1906 - 1989)

Bericht  Gesponsorde inhoud


Gesponsorde inhoud


Terug naar boven Ga naar beneden

Terug naar boven


 
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum